Tagarchief: boekenbal

Boekenbal 2014: Arie is mijn vriend

Foto gemaakt door Philip Huff

Foto gemaakt door Philip Huff

“Je was gisteren dronken he?” zegt mijn vriendin. “Ja?” zeg ik. “ Ja. Je hebt weer eens naast het toilet gepist.” Het is de bescheiden erfenis van het gelauwerde Boekenbal waar ik gisteravond toch maar even naar binnen wandelde. Een traditiegetrouw verslag.

Of hij even onze bandjes mag zien. “ Natuurlijk,” zeg ik. Hij schuift mijn bandje rond mijn pols en tuurt lang naar de toch wel erg grote scheur in mijn papieren bandje. Vers bemachtigd van twee violisten die vroeg klaar waren met spelen. Dezelfde deurwachter keek een kwartiertje terug nog van een afstandje toe hoe we aan het klungelen waren om de bandjes van hun breekbare polsjes af te wurmen. Maar blijkbaar is voor dit soort types het kwartier de magische grens waarop het geheugen gaat sputteren. En Prittstift doet wonderen. De portier wenst ons een fijne avond toe. Lees verder

Boekenbal 2012 binnengeglipt..!

Waar ik vorig jaar nogal wanhopig aan het balkon van de stadsschouwburg hing om binnen te komen bij het Boekenbal, nadat mijn gephotoshopte toegangskaartje was ontmaskerd door het deurpersoneel, liep ik nu met een weemoedig been there done that-gevoel langs de lange rij over het Leidseplein richting het alternatieve Bladenbal. Hoogstwaarschijnlijk wél een leuk feest en een stuk realistischere netwerkplek voor de beginnende journalist. De bladenmakers – voornamelijk uit het alternatieve circuit – lopen niet in pak en zijn dronken genoeg om met iedereen een praatje te maken, dus ook met mij. Kon ik eindelijk mijn versgeperste visitekaartje waar ik zo trots op ben de literaire wereld in slingeren. Ik had er zin in.

Mijn tred langs het Boekenbal richting Sugar Factory werd desalniettemin rigoureus verstoord toen ik opbotste tegen een jongeman die net de persuitgang verliet van de Stadsschouwburg. Lees verder

Binnenglippen bij het Boekenbal

Het boekenbalkaartje was net niet glad genoeg

Ik staarde naar het ingescande kaartje van het boekenbal op mijn scherm. Hoge kwaliteit, veel pixels, beetje Photoshop, net echt. Dat moet lukken, dacht ik. Doel: het Boekenbal binnenkomen en er een stukje over schrijven. Ik nam het dikste papier in huis en printte het product van mijn frauduleuze vakwerk tweemaal uit. Een voor mij en een voor een vriend. Ik smeerde wat libello op de letters om ze te laten glanzen, net zoals het origineel. Ausgezeichnet. Met een stanleymes was het scheurlijntje zo gezet. Ik trok mijn netste pak aan en ontmoette vriend Gijs achter in de lange rij voor de Stadsschouwburg. Vol goede moed. Lees verder