Rotery Club golft in Amsterdamse Bos

Witte vlaggetjes, poloshirts en rondvliegende golfballetjes in het Amsterdamse Bos. De Rotery Club Aalsmeer-Uithoorn gaf aan het goede doel.

 “Deze grasmat doet me nog het meeste denken aan de golfcourse in Tanzania,” zegt de gepensioneerde Rob Hooghiemstra die net uit zijn golfkarretje stapt. Onder zijn grote snor bungelt een sigaret. “Daar hadden ze ook last van wat achterstallig onderhoud.” Hij tuurt een aantal seconden in de verte over het ruige grasveld voordat hij naar de tee loopt om zijn balletje klaar te leggen. Zijn swing doet het balletje in de bosjes verdwijnen. “In Tanzania hadden we een caddy die dan het balletje ging zoeken,” zegt hij. “Hij sprong een meter de lucht in toen hij een cobra tegenkwam. Maar ik heb hem gewoon weer terug de bosjes ingestuurd, hoor.”

Het Amsterdamse Bos is voor één dag omgetoverd tot een groot golfparcours. Teams van vier personen, gekleed in kleurige poloshirts, handschoentjes aan de linkerhand en gewapend met glimmende golfclubs, hebben 1250 euro betaald om de achttien holes in het Amsterdamse Bos te mogen lopen.

Het gaat ons niet om geld te verdienen,” zegt Jan Willem de Wijn (64) van Rotary Club Aalsmeer-Uithoorn. “Het gaat ons om het goede doel. Twee van onze leden hebben de ziekte multiple sclerose. Het opgehaalde geld gaat volledig naar MS Research. Later op de avond worden nog rondvluchten, verblijfjes in luxe villa’s en wijnarrangementen geveild. Vorig jaar is 47.500 euro opgehaald.” Dit jaar zou het zestig mille worden.

De parkeerplaatsen zijn deze dag afgeladen met BMW’s, Audi’s en luxe sportwagens. Hier en daar zoeft een golfkarretje voorbij, gevuld met nette heren en dames, die onder hun witte petten vriendelijk glimlachen. Kleine witte bordjes wijzen de weg naar de achttien holes verspreid over het bos.

Bij hole negen staat Rob van den Broek (46) gebogen over zijn balletje. Hij probeert zich te concentreren. “Niet zo krampachtig, Rob!” roepen zijn vrienden van een afstandje. Maar hij moet wachten met slaan, omdat twee wandelaars het veld nietsvermoedend oversteken. “Twee bonuspunten als je ze raakt, Rob!” Als hij zijn club in de rondte slaat, vliegt een pol gras de lucht in. Het balletje strandt tussen de mollenhopen.

Ruud Bouma (57), directeur van een vastgoed managementbedrijf, vindt het allemaal meevallen met de geïmproviseerde golfbaan. Bouma: “Ik dacht eerst dat het boerengolf zou worden in dat hoge gras. Maar ik ben nog maar twee ballen kwijtgeraakt.” Bovendien is het vandaag minder erg om een balletje mis te slaan, zegt de golfliefhebber. “Het terrein is nou eenmaal moeilijk te lezen is. De geluksfactor is groter.”

Rob Simoons (61) is net voor eikel uitgescholden, omdat hij iemand vroeg om via een ander pad te lopen. “Die joggers vinden dat we hun bos inpikken,” zegt Simoons. “Maar ik wil ze gewoon waarschuwen. Als je een balletje tegen je kop krijgt, is dat anders dan jeuk.”

Het geklapwiek van een helikopter boven het terrein, trekt de aandacht van het gezelschap. “Hee, dat is de buurman van Gert-Jan,” roept Mariska Stoop vanuit een golfkarretje. Ze brengt luxe hapjes rond aan de marsshalls die bij de holes staan om aanwijzingen te geven. “Makreel, zalm en sushi.”

Eveline (40) en Annelies (49), naar eigen zeggen vaste bezoekers van het bos, lopen met hun hond, Lady, netjes over het pad. “We wilden geen balletje op onze kop krijgen. De hele omgeving is ingenomen door golfkarretjes en rode broeken,” zegt Annelies. “Ze terroriseren het bos. Maar ze groeten vriendelijk.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s