Occupy Amsterdam bij nacht

“De mensen hier zijn geen eenheidsworst zoals de vakbond,” zegt Daan (29) als de avondvergadering is afgelopen. Onder zijn pet wappert een honderd dollar biljet in de wind. “Iedereen heeft een andere reden om hier te zijn. We weten in ieder geval dat het huidige systeem niet werkt.”

Met de uitbreiding van het tentenkamp naar 77 tenten en zeker tweehonderd overnachters is maandagavond op het Beursplein een ware Occupybasis ontstaan.

Maar Matthijs (29) vindt het welletjes na twee dagen kamperen. “Ik voel een griepje opkomen, dus ga thuis even mijn rust pakken. Ik moet morgen gewoon weer werken.” Hij is blij met het verloop van de avond. “Eindelijk zijn de politieke partijen van het plein vertrokken. Nu zijn de mensen aan het woord.” Als hij vraagt aan wie hij zijn tentje kan overdragen zijn er direct drie gegadigden. Ze willen deze avond wel meemaken.

Grote pannen soep, pakken sap en waxinelichtjes sieren de vele bijzettafeltjes. Op verschillende plekken wordt gitaar gespeeld. Mensen bivakkeren onder de luifels van hun tenten en discussieerden onder het genot van thee of een biertje. Bij het beursgebouw heerst nog wat bedrijvigheid. Een winkelwagentje wordt aangereden vol met bordjes en spandoeken die dezelfde ochtend nog waren verwijderd. In een mum van tijd staat het gebouw weer vol met kritische leuzen.

Robbie kijkt tevreden om zich heen. Om 2 uur zijn nog ruim honderdvijftig man op de been. Zelf kwam hij gisteren aan met zijn camper. “De buurtregisseur heeft me eigenhandig het plein op begeleid. De sfeer is echt ontzettend goed.” Hij heeft net zijn zoontje, Raaf, van twee en een half in bed gestopt achter in de camper. “De jongste betoger op het plein,” zegt hij trots. “Ik zet de opstand aan. Hij mag hem afmaken.” Robbie heeft sympathie voor de beweging. “Ik ben mijn baan kwijt geraakt en heb nu dus tijd en motivatie om een steentje bij te dragen. Zo heb ik geregeld dat morgen nog meer tafels worden langsgebracht.”

Een andere jongen kijkt ietwat angstig naar zijn eigen tentje. “Ik weet niet zeker of hij waterdicht is. Als het vijf dagen blijft regenen, ben ik waarschijnlijk weg.”

Maar geruststellend nieuws wordt verspreid over het plein. Niet alleen worden morgen honderd extra tentjes langs gebracht. Ook heeft een organisatie beloofd de volgende dag een 125 vierkante meter grootte tent langs te brengen, waar iedereen onder kan schuilen voor de regen.

Deirdre (52) en Erik (46) liggen om half drie ’s nachts nog ontspannen voor hun tentje op een kleedje. Ze proberen een vergelijking te trekken met happenings uit het verleden, maar dat blijkt lastig. “Iemand noemde Woodstock, maar dit is echt anders. Dit doet meer denken aan de Damslapers en het Vondelpark.” Deirdre neemt een slok van haar biertje. Vanaf januari zal haar zorg- en huurtoeslag met honderd euro gekort worden. “Ik zit in de bijstand en doe vijf dagen per week vrijwilligerswerk. De zwakkeren krijgen de crisis op hun bord. We leven gewoon in een schurkenstaat.”

Als de eerste druppels vallen haastten wat demonstranten zich om het plein nog even aan te vegen. Twee jongens met bontkragen en petjes vragen ook om een bezem.

“Dat is het mooie aan deze beweging,” zegt Gijs. “Het zijn niet alleen hippies die hier staan, maar mensen uit alle lagen van de bevolking.”

Gejoel ontstaat als de oliebollenman van de kermis op de Dam voor de tweede achtereenvolgende nacht zijn overgebleven oliebollen komt langsbrengen. De grote man krijgt van alle kanten schouderklopjes.

Pas om een uur of vier is het tentenkamp volledig in slaap. De mensen zonder tent hebben zich verzameld onder het grote zeil, waar tientallen mensen zich in dekentjes hebben gewikkeld. Maar de schuilplek voor de regen wordt ook gebruikt door voorbijgangers die net in de kroeg hebben gezeten. Een student in colbertje en losse stropdas, die net uit de kroeg komt rollen, naar eigen zeggen een miljonairszoon, ziet de revolutie niet gebeuren. “De enige manier om echt iets te veranderen is om je bij het systeem aan te sluiten en het van binnenuit te veranderen. Zelf hard werken en charity.” Een vrouw staat op van haar matrasje om hem een middelvinger in zijn gezicht te stoppen. “Het kapitalistische systeem waar jij zo’n hoge pet van heeft is juist de reden dat charity überhaupt nodig is!” Het getik van de regen op het zeil is opeens duidelijk hoorbaar als het gesprek even stilvalt.

Een Reactie op “Occupy Amsterdam bij nacht

  1. Bedankt dat je de sfeer zo goed beschreven hebt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s