Omstreden appartement Robert M. geveild

Het appartement van Robert M., hoofdverdachte in de Amsterdamse zedenzaak, werd vrijdag op verzoek van de bank geveild. Voor € 80.000,- onder de marktprijs ging het omstreden appartement onder de hamer.

Handelaren, makelaars en banklieden op de regioveiling in het Dorint Hotel bij Schiphol weten het maar al te goed. De woning aan de Andries Copierstraat in Amsterdam West was van Robert M. en zijn medeplichtige echtgenoot Richard van O. Druk geroezemoes ontstaat, als het appartement met een geschatte marktwaarde van € 210.000,- aan bod komt. “En hoe zit het met de extra kosten?” roept een jongeman in polo vanuit de zaal. “Er zit wel een smetje aan!” Met zijn elleboog tikt hij zijn buurman aan, die grinnikt. “Zeg maar gerust een vlekje!” roept een andere man. Een verbaasde vrouw krijgt door haar buurman uitgelegd dat Robert M. meerdere kinderen heeft misbruikt in het appartement. “Maar dat ze dat door de zaal roepen, doen ze alleen maar om de prijs te drukken,” fluistert makelaar Els Eijkelboom toe.

“Je kan beter in het huis van een pedo wonen, dan ernaast,” zegt een zongebruinde handelaar met een dikke knipoog. Want daar zijn de aanwezige handelaren het wel over eens. “Misschien dat het nu wat moeilijker is, maar over drie jaar is iedereen het weer vergeten. Het huis waar Milly Boele werd verkracht en begraven in de tuin was ook zo verkocht,” vertelt de man die net zelf een ander ‘appartementje’ op de kop heeft getikt. “Ik zou het gewoon op de Amerikaanse markt gooien. Die weten toch niet wat er speelt.”

De belangstellenden, die nog geen halve zaal vullen, mochten de woning om privacyredenen niet bezichtigen en weten daardoor niet hoe de woning er van binnen uitziet of hoe groot de woning precies is. Het is een gok. Maar de aanwezige handelaren, vaste bezoekers van de veiling, kennen de woningmarkt als hun broekzak. Met de brillen op de neus, pennen in de aanslag en benen over elkaar wachten ze het eerste bod af.

“Twintigduizend euro!” roept een man in pak na een korte stilte. “Honderdduizend!” roept zijn buurman en meteen daarachter aan: “Ik bedoel tweeëntwintigduizend.” De zaal barst weer in lachen uit. Als de voorzitter orde vraagt, gaan de biedingen sneller. Per duizendtallen gaan de biedingen gestaag omhoog. Het lijkt er op dat de handelaren elkaar kennen. Mannen die tegen elkaar opbieden, geven elkaar af en toe een bevestigende knik. Maar nadat de prijs op € 112.000,- zijn hoogste punt lijkt te hebben bereikt, gaat een jonge handelaar voorin de zaal, Maurice Hol, er met de buit vandoor. “Honderddertigduizend euro, verkocht!” roept de voorzitter, gevolgd door een klap met de houten hamer. Zijn buren feliciteren hem met schouderklopjes. “Ik verhuur het gewoon. Misschien zet ik er een paar Polen in of een Amerikaans stel. Maakt niets uit. Ik ga er in ieder geval geen geheim van maken,” legt Hol uit. “Dat zou ik ook niet doen,” zegt makelaar Eijkelboom. “Mensen kunnen gevoelig zijn voor zulke dingen, daar moet je toch eerlijk over zijn. Bovendien kleeft aan wel meer huizen een smetje.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s