Boekenbal 2014: Arie is mijn vriend

Foto gemaakt door Philip Huff

Foto gemaakt door Philip Huff

“Je was gisteren dronken he?” zegt mijn vriendin. “Ja?” zeg ik. “ Ja. Je hebt weer eens naast het toilet gepist.” Het is de bescheiden erfenis van het gelauwerde Boekenbal waar ik gisteravond toch maar even naar binnen wandelde. Een traditiegetrouw verslag.

Of hij even onze bandjes mag zien. “ Natuurlijk,” zeg ik. Hij schuift mijn bandje rond mijn pols en tuurt lang naar de toch wel erg grote scheur in mijn papieren bandje. Vers bemachtigd van twee violisten die vroeg klaar waren met spelen. Dezelfde deurwachter keek een kwartiertje terug nog van een afstandje toe hoe we aan het klungelen waren om de bandjes van hun breekbare polsjes af te wurmen. Maar blijkbaar is voor dit soort types het kwartier de magische grens waarop het geheugen gaat sputteren. En Prittstift doet wonderen. De portier wenst ons een fijne avond toe. Lees verder

Imker met afgeknipte vleugels

imkerafgekniptevleugelsKlik hier om te lezen

Afbeelding

Op de vluchtheuvel: Heroïne in Kabul

Mainline_2013_1_Afghanistan

Klik hier om te lezen

Belgisch bier geen koning meer

Belgisch bier geen koning meer

Klik hier om te lezen

Designerdrugs zijn niet voor de poes

Designerdrugs zijn niet voor de poesKlik hier om te lezen

Politievrouwen in Kunduz

reportage_Kunduz

Klik hier om te lezen

Gezin kraakt woning Resedastraat

Jill en Dennis uit Amsterdam Noord – zonder huis – riepen de hulp in van krakers. Gistermiddag kraakten ze een rijtjeshuis in hun ‘oude buurtje’ in Noord.

Guido van Diepen / Parool / 25 februari 2013

Jill (27) en Dennis (23) kijken vanaf hun klapstoeltjes met grote ogen naar de overleggende krakers. Jill, gewatteerde jas en sportschoenen, heeft vandaag haar twee zussen opgetrommeld om te helpen. Dennis, petje op, bomberjack en joggingbroek, weet van de zenuwen niet waar hij moet kijken. Zijn broer, zelfde dresscode, zit stilletjes naast hem. Hun scooters en brommers staan voor de deur.

resedastraat

“We kunnen geen kant op,” zegt Dennis. “We komen anders gewoon met twee kinderen op straat te staan. We hebben alles geprobeerd: Woningnet, hulpinstanties en urgentie. Maar we staan nu gewoon op straat. Dan maar kraken.” Lees verder

Amsterdammers lachen om paardenvlees

piet de leeuw

Het paardenvleesschandaal legt restauranthouder Loek van Thiel geen windeieren. De Amsterdamse gasten in het volle steakhouse kunnen er wel om lachen dat ze jarenlang stilletjes paardenvlees kregen voorgeschoteld.

Parool / 16 februari 2013 / Guido van Diepen

De Noorderstraat ligt er vanavond stilletjes bij. Maar onder de brandende lantaarns van steakhouse Piet de Leeuw is druk geroezemoes en gerinkel van glazen door de ramen duidelijk hoorbaar. Steven en Layla, begin twintig, zijn de hele stad doorgelopen om vanavond bij het steakhouse te eten. Maar als hij naar binnenloopt, wordt hij linea recta weer de deur gewezen. Ze zitten bom- en bomvol. Lees verder

Een politievrouw blijft een vrouw

Foto door Mona van den Berg

Foto door Mona van den Berg

Seksuele intimidatie en dreiging van de taliban liggen op de loer. De vrouwelijke Afghaanse politieagenten die door de Nederlandse marechaussee worden getraind in Kunduz hebben geen goede vooruitzichten. ‘Wat moeten we als de Nederlandse militairen ons niet meer beschermen?’ (18 februari 2013, de Verdieping,  Trouw)

 Guido van Diepen

In boerka stapt ze uit de taxi, waggelt het terrein op en verdwijnt in een klein gebouwtje. Twee minuten later verschijnt de Afghaanse dame in lichtblauw uniform. Zonnebril op, politiepet over haar hoofddoek. Nargis (37), weduwe en moeder van elf kinderen, komt vandaag haar politiediploma ophalen.

Met grote stappen en strak zwiepende armen marcheert ze onder toeziend oog van ruim honderd mannelijke collega’s, die elkaar proestend met de ellebogen aantikken, naar voren om haar certificaat in ontvangst te nemen van de Nederlandse commandant Roland de Jong. “Ik zal Afghanistan in ere dienen!” roept ze door de ruimte. Een applaus volgt. Mannen in het publiek wijzen en smoezen. Lees verder

Schrijven is arm blijven

schrijver

Het lijkt de droom van iedere huisvrouw, de strijd van elke uitgever, de must voor elke BN’er: komen met een bestseller. Maar is het schrijven van een goed boek genoeg? En wat levert het de schrijver eigenlijk op?

“De gemiddelde roman levert een schrijver hooguit drieduizend euro op,” zegt uitgever Joost Nijsen van Podium. “Want van de meeste boeken worden niet meer dan duizend stuks verkocht.”
“En daar zit dan zo’n één, twee of drie jaar werk in,” zegt auteur Nico Dros, tevens oprichter van de Schrijversvakschool Amsterdam. “Mensen die denken dat ze na publicatie in een walhalla terechtkomen, help ik meteen uit de droom. Het merendeel van de schrijvers leeft als een student met basisbeurs of iemand in de bijstand. Ze doen boodschappen op de markt of bij de Aldi. Tegen mijn studenten zeg ik: verbrand niet alle schepen achter je en houd vooral dat aardige baantje aan.” Lees verder

Een heer van stand en toch bankroet

bankroet

Het aantal persoonlijke faillissementen is in tien jaar tijd meer dan verdubbeld. De middenklasse raakt in de problemen.

Door Guido van Diepen / verschenen in Het Parool 18 oktober

“Ik heb veertig jaar het vlees van mijn botten gewerkt,” zegt de Jaap Meijer (57). “Ruim twintig jaar ben ik ambtenaar geweest. Ik had een eigen recreatiebedrijf, en ik heb enkele jaren gewerkt als wethouder in Muiden. Toen de rechter zei: ‘Hierbij verklaar ik u failliet’, was dat na jaren hard werken echt even slikken.”

Meijer werd februari dit jaar persoonlijk failliet verklaard door de rechtbank. Dat betekent dat hij als natuurlijk persoon volledig bankroet is. Vanaf dat moment kwam zijn bankrekening en post volledig in handen van de curator. Meijer: “Als de deurwaarder langs komt, worden alle kasten en laden opengetrokken waar je bijstaat. Lees verder

Verboden stofjes blijken wonderpillen

Ecstasy, paddo’s en lsd niet als recreatieve drugs, maar als hulpmiddel in de psychiatrie. Wetenschappers ontdekken steeds meer over hun heilzame werking.

Door Guido van Diepen / verschenen in Het Parool zaterdag 13 oktober

Honderden studenten, onderzoekers en wetenschappers, gekleed in nette pakken, wollen truien en gekleurde overhemden kwamen vorige week bijeen in de Mozes & Aäronkerk op het Waterlooplein voor de tweede editie van de Interdisciplinary Conference on Psychedelic Research, georganiseerd door stichting OPEN. Ze delen één interesse: wetenschappelijk onderzoek naar psychedelica.

De Britse wetenschapper Robin Carhart-Harris, een van de hoofdsprekers, presenteerde zijn onderzoek naar de werking van psilocybine, de werkzame stof in paddo’s ofwel magic mushrooms, op de hersenen. Hij liet vijftien vrijwilligers, die psilocybine of een placebo kregen toegediend, een MRI-scan doen. Lees verder

Het goede doel moet met zijn tijd meegaan

Nederlanders zuiniger in crisistijden? Niet als het om goede doelen gaat. We zijn tijdens de recessie gul blijven geven. Wel worden we bijdehanter en daadkrachtiger. Parool 23/08/2012

Dakloze mensen in Haïti, overstromingen in Pakistan, boringen op de Noordpool: de Nederlanders maken zich nog altijd druk, crisis of niet. Ondanks de economische ellende steunden ze de goede doelen trouw, de afgelopen jaren. Het bedrag dat ze in 2011 schonken, steeg met dertig miljoen euro ten opzichte van het jaar daarvoor. Lees verder

Kiss-in Erwin Olaf: zoenpartij in de regen

Irritatie bij een snackbarhouder over een publieke zoen leidde tot een groot protest. Ruim 250 mannen en vrouwen zoenden er gisteren lustig op los in de stortende regen.

Dat wordt een natte zoen,” zegt Paul de Vries (43) tegen zijn internetdate Liesbeth (43). Ze kijken naar de lucht. Het is warm en broeierig, donkere wolken naderen. Ze wachten op het startschot voor de kiss-in, het publieke zoenprotest waartoe Erwin Olaf (53), fotograaf en voorvechter van homorechten, opriep. Lees verder

Profiel: Alex Brenninkmeijer

Zijn leven staat in het teken van rechtvaardigheid en conflictbemiddeling. Alex Brenninkmeijer, de Nationale ombudsman, wordt voorzitter van Stichting Democratie en Media.

Parool dinsdag 14 augustus 2012

Als kind tekende hij graag, en had hij een postzegelhandeltje op de Nieuwezijds Voorburgwal. Hij verdiende zijn eerste centjes op de speelgoedafdeling van de Bijenkorf, waar zijn vader ook werkte, en liep met zijn museumkaart de Amsterdamse musea af.

Wie denkt dat iedereen wat op zijn kerfstok heeft, moet kennis maken met Alex Brenninkmeijer (Amsterdam, 1951). Lees verder

Kikkers en padden in Vondelpark gered

Wie komend najaar een kikker, pad of salamander uit een van de vierhonderd putten in het Vondelpark ziet klauteren, moet niet gek opkijken. Vorige week zijn speciale klimrekjes geplaatst om achteloze amfibieën die per ongeluk in de put terechtkomen, kans geven er weer uit te klimmen. Lees verder

Designer drugs niet voor de poes

NRC.Next – dinsdag 7 augustus 2012

Neem een verboden drug, buig hier en daar het basismolekuul om en voilá: een nieuwe drug, die niet onder de Opiumwet valt, is het resultaat.

Designer drugs of research-chemicals zo heten deze tripmiddelen. Ze zijn voornamelijk populair onder een kleine groep experimentele gebruikers, die het interessant vinden om de onontgonnen gebieden in de wet én psyche te onderzoeken. Lees verder

Vlaams Friteshuis onder vuur

Door Maarten Bezem

Oude regelgeving, Vlaamse friet, verontwaardigde raadsleden en boze Amsterdammers. Het gerucht dat het Vlaams Friteshuis moet sluiten, maakt wat los in de stad.

 Zoals gewoonlijk staat er een rij voor de open luiken van het Vlaams Friteshuis Vleminckx op de Voetboogstraat 33. Verspreid over de steeg zitten mensen op de trappetjes van de portalen over hun puntzakken friet gebogen. Orgelmuziek klinkt. Overtollige saus wordt opgevangen met servetjes. Kinderen likken hun vingers af.

Een man met een schort serveert de patatjes vanuit de open gevel direct de straat op. Loketverkoop heet de handelswijze. Maar deze manier van verkoop wordt met uitsterven bedreigd. Lees verder

Rotery Club golft in Amsterdamse Bos

Witte vlaggetjes, poloshirts en rondvliegende golfballetjes in het Amsterdamse Bos. De Rotery Club Aalsmeer-Uithoorn gaf aan het goede doel.

 “Deze grasmat doet me nog het meeste denken aan de golfcourse in Tanzania,” zegt de gepensioneerde Rob Hooghiemstra die net uit zijn golfkarretje stapt. Onder zijn grote snor bungelt een sigaret. “Daar hadden ze ook last van wat achterstallig onderhoud.” Hij tuurt een aantal seconden in de verte over het ruige grasveld voordat hij naar de tee loopt om zijn balletje klaar te leggen. Zijn swing doet het balletje in de bosjes verdwijnen. “In Tanzania hadden we een caddy die dan het balletje ging zoeken,” zegt hij. “Hij sprong een meter de lucht in toen hij een cobra tegenkwam. Maar ik heb hem gewoon weer terug de bosjes ingestuurd, hoor.” Lees verder

Taxi rijdt door na aanrijding

De zilvergrijze taxi die vorige week zaterdagnacht een 19-jarige vrouw aanreed, ernstig verwondde en vervolgens doorreed is nog niet gesignaleerd, ondanks een oproep van de TCA. Op de taxistandplaatsen wordt verdeeld gereageerd.

In Amsterdam rijden wel duizend grijze Mercedestaxi’s rond,” zegt taxichauffeur Rachid (29), die op de standplaats bij het Leidseplein ontspannen uit zijn raampje leunt. “Die pik je er echt niet zomaar tussenuit.” Hij vindt het respectloos dat de man is doorgereden, maar extra opletten op grijze taxi’s doet hij niet. “Je moet al zes ogen hebben om veilig door de stad te rijden, laat staan dat je een oogje in het zeil kunt houden.”

Een paar auto’s verder in de rij staat Frans (50) te wachten. Hij is er helemaal klaar mee. “Die jongens van tegenwoordig hebben geen plichtsgevoel, ze nemen geen verantwoordelijkheid,” zegt hij. “Als professionele chauffeur heb je een voorbeeldfunctie, maar die jongens gedragen zich als schoften.” Lees verder

Nacht van de fooi

Zaterdag was het weer De nacht van de fooi. De fooi in veel cafés zou naar kleinschalige projecten in ontwikkelingslanden gaan, onder het motto Keep the change, change the world. Er waren twijfels. Gwennaelle Salmon (37) en Oliver Moreno (37), In de Waag, Nieuwmarkt 4

Gwennaelle: “Wij zijn hier op vakantie en geven altijd fooi, maar we gaan het bedrag vandaag niet aanpassen. We hebben geen idee wat de projecten precies inhouden en vinden het belangrijk om eerst een goed beeld te vormen van het betreffende goede doel. Lees verder

Verhuizing Vos Gym, spartaanse karakter blijft

Met de verhuizing van sportschool Johan Vos verdwijnt stilletjes een stukje historie uit het centrum. ‘Maar het spartaanse karakter blijft in de nieuwe school behouden.’ Het Parool 26 mei 2012

Het is stil in de Wijdesteeg. Slechts weinig mensen lopen door het donkere steegje van de Spuistraat naar de Nieuwezijds Voorburgwal. De sobere parkeergarage, de graffiti op de muren en de vervallen panden zijn bepaald geen trekpleisters. Toch is er één deur die mensen op bepaalde tijdstippen platlopen. Boven die deur hangt een oud en scheef uithangbord, waarvan het plastic op meerdere plaatsen gebroken is. De rode letters onder het stof zijn nog net te lezen: “Sportschool Fitnessclub Johan Vos”.
De meeste mensen die er pal voorbij lopen, hebben geen idee. Maar de verstopte school geniet faam, wereldwijd. Vos Gym Amsterdam, een begrip in vechtsportland, gaat na tweeëndertig jaar verhuizen, en heropent volgende week aan de Donker Curtiusstraat in Westerpark.

Lucia Rijker, Ernesto Hoost en Remy Bonjasky

Eigenaar en trainer Ivan Hippolyte (47) is verbaasd over de reacties: “Ik dacht dat mijn pupillen zouden juichen bij het nieuws, maar ze waren weemoedig.” Lees verder

Aside

Chinese Tempel viert feest

Dansende draken, boeddhistische zegeningen en zwaardgevechten op de Nieuwmarkt. Afgelopen zaterdag was Boeddha jarig. De He Hua Tempel op de Zeedijk bouwde een feestje. Het Parool 21 mei 2012

Twee Engelse toeristen, die met hun kloppende hoofd in de zon net aan hun ontbijt beginnen, kijken nogal gepijnigd als de stoet voorbij trekt. De grote trom dreunt over de Zeedijk, zo hun oren in. De bekkens klapperen toe. De winkelhouders van de Zeedijk staan er een stuk beter gehumeurd bij. Vanuit hun deuropeningen bewonderen ze de feloranje draak, die woest beweegt boven de hoofden van de tien vrijwilligers die het dansende gevaarte met stokken door de lucht begeleiden. Boeddha is jarig en dat wordt gevierd. De He Hua Tempel, beter bekend als de Chinese Tempel, sinds twaalf jaar gevestigd op de Zeedijk, pakt uit met een processie over de Wallen en een feest op de Nieuwmarkt. De zon schijnt in de blauwe lucht, de mensen lachen. Lees verder

Gevaarlijke kruispunten Centraal Station


De kruispunten voor het Centraal Station zijn de gevaarlijkste in de stad. Ze worden door de gemeente ook wel ‘blackspots’ genoemd.

Met gevaar voor eigen leven ging ik op het kruispunt van de Prins Hendrikkade en Damrak staan om het aan den lijve te ondervinden.

Luister naar een reportage voor Amsterdam FM:

Mot met de motormonteur

Toen zijn maatje 46 met stalen neus voor de tweede keer op mijn scheen belandde en de binnenkant van zijn hand met grote snelheid op mijn gezicht klapte, kreeg ik door dat het menens was. De bierflesjes en de met olie gevulde jerrycan die hij zojuist nog naar mijn hoofd torpedeerde, had ik moedwillig geprobeerd op te vatten als dronkemansgrap. Maar Marcel keek niet blij.
Hij liep terug naar mijn motor om de klus te klaren. Met overtuiging knoopte hij zijn broek weer open om de halve liters heineken en fles bourbon, die ik daarvoor met hem had opgedronken, over mijn tweewieler heen te urineren. Mijn brandende schenen en tintelende wang deden mij besluiten dit keer maar niet op zijn nek te springen om zijn tweehonderd kilo zware lichaam ten val te brengen. Hij was mijn monteur en legde het nog even streng uit: “Ik heb hem nu ingeheiligd.” Ik taaide, met gebogen hoofd, af.
Thuis in bed, kon ik de slaap niet vatten. Lees verder

Wat doen we met Koninginnedag?


In de binnenstad staan veel stoepen al met krijt volgeschreven: gereserveerd! Koninginnedag is in aantocht. Wat doen de Amsterdammers dit jaar op 30 april. Collegaverslaggever Marijke Vos en ik gingen de straat op om het de mensen te vragen.

Luister naar een reportage voor AmsterdamFM:

De gefrustreerde taxichauffeur

Amsterdamse taxichauffeurs, ze staan te boek als asociaal, opgefokt en agressief en vormen een grote irritatiebron voor veel Amsterdammers. Maar waar ergeren de taxichauffeurs zich zelf eigenlijk aan? Ik ging de taxistandplaatsen langs om het ze te vragen.

 

 

Reportage grachtengordel

De grachtengordel is niet zo links en elitair als vaak wordt gedacht. Dat is tenminste wat het Parool schrijft op basis van een onderzoek dat de gemeente Amsterdam heeft uitgevoerd. Ik ging vanochtend de grachten op om het de bewoners te vragen.

Luister naar een reportage voor Amsterdam FM:

Amsterdammers over segregatie


Volgens onderzoek van onderzoeksbureau O+S zet de segregatie in Amsterdam alleen maar door. Marokkanen zoeken elkaar op in West, Surinamers in Zuidoost en Nederlanders vechten voor een plekje in het centrum of Zuid. Dat zorgt voor een grotere scheiding van culturen, aldus de onderzoekers. Ik nam de proef op de som en vroeg Amsterdammers naar hun voorkeuren voor een buurt. Luister naar een verslag voor Amsterdam FM.

Automarkt Utrecht naar Beverwijk

De automarkt van Utrecht, een begrip in Europa, is verhuisd. Vanaf morgenochtend verrijst het geheel elke dinsdag langs de A9 bij Beverwijk. (Het Parool 2 april 2012)

Organisator Wouter Raaphorst (52) heeft naar eigen zeggen 16.000 kilometer door het land moeten rijden om een geschikte locatie te vinden. “Het is niet gemakkelijk om een terrein van tien hectare te vinden dat zo’n grote verkeersstroom aankan,” zegt hij. “We hebben een bufferzone van zestienhonderd meter aangelegd op het parkeerterrein van de Bazaar om de doorgaande weg te ontlasten. Niet elke gemeente zit te wachten op een attractie van deze grootte.” Lees verder

Ajaxbestuurder Pieloor beging jeugdzonde

Parool 28 maart 2012

Ronald Pieloor, vorige week verkozen in de bestuursraad van Ajax, heeft niet zo’n schoon verleden als de club had gehoopt. In 1980 werd de voormalige F-sider tot vier weken veroordeeld voor het in brand zetten van een trein.

Dat staat beschreven in het boek F-Side is niet makkelijk, waaraan Pieloor nota bene zelf heeft meegeschreven. In de jaren ’70 en ’80 werd hij gezien als een van de kopstukken van de F-side. Lees verder

Van F-sider tot Ajaxbestuurder


Een F-sider die het schopt tot het pluche van de bestuurdersstoel. Het is één man gelukt. Ronald Pieloor (51) werd vorige week verkozen tot bestuurder bij Ajax.

Hij was woordvoerder van de F-side, de stuwende kracht achter het fanblad De Ajax Ster en co-auteur van het boek F-side is niet makkelijk. In zijn eigen boek beschrijft hij uitvoerig over de kwajongensstreken en supportersrellen waar hij deel van uitmaakte in de jaren zeventig en tachtig. Zo schetst hij zichzelf als een van de vier hooligans die werden veroordeeld voor het in brand steken van een trein in 1980.

Een halve criminele zwaargewicht verwachtte Menno Pot, schrijver van het boek Vak 127, toen hij voor het eerst met het kopstuk van de F-side afsprak. “Maar het bleek een ontzettend sympathieke gast te zijn. Helemaal niet zo’n ongeleid tribuneprojectiel, maar rustig en bedachtzaam.” Lees verder

Hoteltoren mogelijk naast Paradiso


Het stukje grond naast Paradiso dat al tientallen jaren braak ligt kreeg gisteravond een nieuwe bestemming. Hotel en horeca zijn nu mogelijk. Bewoners van de Weteringschans maken zich zorgen. ‘Zometeen staan we allemaal in de schaduw.’

Het houdt Diana Wind van bewonerscollectief ‘Stop bouw Weteringschans’ al jaren bezig. Vanuit haar woning kijkt ze uit op het grasveld naast de Paradiso dat al tientallen jaren braak ligt. Op haar bureau liggen verschillende beleidsstukken verspreid met bouwtekeningen die in de loop van de tijd alleen maar groter werden.
Volgens Wind is het landje jarenlang object geweest van ‘pure speculatie’ en ‘verkapte vriendjespolitiek’. In de jaren tachtig beloofde stadsdeel Centrum om het gesloopte Bewa-huisje – het karakteristieke wachtershuisje dat ooit op het Max Euweplein stond – weer te herbouwen op het grasveld. Maar nu staat een zes verdiepingen tellend gebouw met mogelijkheid tot hotel, horeca en ondergrondse parkeergarage gepland. Lees verder

Amsterdammers over hun lentekriebels

De lente is aangebroken, de zon schijnt en de Amsterdammers ontwaken langzaam maar zeker uit hun winterslaap. Ik vroeg de mensen naar hun lentekriebels. Luister naar mijn reportage voor Amsterdam FM:

GVB krijgt miljoenenbonus. Terecht?

Het GVB krijgt een bonus van ruim een miljoen euro voor de prestaties in de tweede helft van 2011. Ruim negentig procent van de bussen, trams en metro’s reed op tijd volgens Stadsregio Amsterdam. Maar wat is de ervaring van de Amsterdamse reiziger? Een reportage op het Centraal Station.

Occupy moet Beursplein verlaten

Met een zware winter achter de rug en met de lente in aankomst moeten de Occupyers het Beursplein donderdag verlaten. ‘Wij hebben het vijf maanden volgehouden. Dat is winst.’

Dirk (20) van Occupy Amsterdam keek vreemd op toen hij gisterochtend een stortvloed van journalisten te verwerken kreeg. Van de oproep van burgemeester Van der Laan om het tentenkamp voor donderdagochtend geheel te verwijderen, had hij nog niets vernomen. Even later arriveerde de buurtregisseur op het Beursplein met de brief van de burgemeester. Lees verder

Boekenbal 2012 binnengeglipt..!

Waar ik vorig jaar nogal wanhopig aan het balkon van de stadsschouwburg hing om binnen te komen bij het Boekenbal, nadat mijn gephotoshopte toegangskaartje was ontmaskerd door het deurpersoneel, liep ik nu met een weemoedig been there done that-gevoel langs de lange rij over het Leidseplein richting het alternatieve Bladenbal. Hoogstwaarschijnlijk wél een leuk feest en een stuk realistischere netwerkplek voor de beginnende journalist. De opdrachtgevers – voornamelijk uit het beter betaalde land der tijdschriften – lopen niet in pak en zijn dronken genoeg om met iedereen een praatje te maken, dus ook met mij. Kon ik eindelijk mijn versgeperste visitekaartje waar ik zo trots op ben de literaire wereld in slingeren. Ik had er zin in.

Mijn tred langs het Boekenbal richting Sugar Factory werd desalniettemin rigoureus verstoord toen ik opbotste tegen een jongeman die net de persuitgang verliet van de Stadsschouwburg. Lees verder

Amsterdamse treinreizigers over dagblad De Pers

Dagblad De Pers wordt opgeheven. De laatste editie van het gratis dagblad verschijnt eind deze maand. Het dagblad had de ambitie om de grootste gratis kwaliteitskrant van Nederland te worden. Ik vroeg treinreizigers vanochtend op het Centraal Station of ze de krant gaan missen. Luister naar hun antwoord:

Zwartrijders in tram 5

Volgens onderzoek van Metronieuws rijdt één op de vier Amsterdammers zwart op tramlijn 5. Ik nam de proef op de som en vroeg de passagiers naar hun kaartje. Luister naar een radioreportage voor Amsterdam FM.

Wat vinden de Amsterdammers van de IJ-pont?


In Amsterdam zijn duizenden mensen dagelijks overgeleverd aan de pont over het IJ, van Noord naar centrum en terug. Zien deze mensen de pont als een belemmering of is het een plezierig moment van ontspanning? Amsterdammers aan het woord op de pont over het IJ.
Luister:

Broedplaats Vondelbunker geopend

Amsterdam heeft er een nieuwe broedplaats bij. De gemeentelijke schuilkelder onder de Vondelbrug in het Vondelpark werd gisteren na meer dan 40 jaar officieel nieuw leven ingeblazen.

Waar de eerste communistische wethouder van Amsterdam, Harry Verheij, de atoombunker in 1968 opende voor het publiek, staat nu wethouder Maarten van Poelgeest met de slijptol in zijn handen om de voormalige schuilkelder te heropenen. Toen werd de ruimte Beatkelder Lijn 3 gedoopt, vernoemd naar de tram die er met groot kabaal overheen dendert. Nu heet het eenvoudig de Vondelbunker.

Voor Van Poelgeest is de heropening een bijzonder moment, laat hij weten. “Het zou zomaar kunnen dat ik in deze bunker ben verwekt. Lees verder

Bos en Lommer roept om biologische eetwinkel

De eerste biologische eetwinkel opent eind maart zijn deuren op de Bos en Lommerweg. De bewoners riepen erom, een handtekeningenactie trok de eigenaar over de streep.

Monique Burger (48) is apetrots. Zelf opende ze twee jaar geleden de Nieuwe Boekhandel in de multiculturele wijk Bos en Lommer en werd verkozen tot boekverkoper van het jaar 2010. Nu verkoopt ze behalve haar boeken, ook haar straat. “De winkel stopt niet bij de drempel,” zegt ze resoluut. “Iedereen in de straat is erbij gebaat als de kwaliteit van de winkels omhoog gaat. De biologische eetwinkel Estafette draagt daar aan bij. Nu alleen nog een Hema.” Lees verder

Tulpen uit Amsterdam

De duiven op de Dam hadden er zaterdag voor even een concurrent bij. Ruim tweehonderd duizend tulpen uit Amsterdam maakten van het plein een oase van geur en kleur, om de eerste Nationale Tulpendag in te luiden.

 Uit volle borst zingt burgemeester Eberhard van der Laan onder het oog van honderden toeschouwers het lied ‘Tulpen uit Amsterdam’ en plukt vervolgens het eerste bosje tulpen op de Dam. Hij geeft daarmee het officiële startschot van het internationale tulpenseizoen en doopt de eerste Nationale Tulpendag.

 “Het is toch te mooi voor woorden dat we de tulpen weer naar Amsterdam halen,” zegt Van der Laan, naar eigen zeggen een echte bloemenman. “Over de hele wereld zingen ze het lied in alle talen. Nu komen ze weer zoals vanouds uit Amsterdam. Dit is uniek.” Hij kijkt uit over het plein waar in de vorm van een reusachtige tulpenbloem van 2500 vierkante meter ruim tweehonderd duizend tulpen de aandacht trekken van het voorbijkomende publiek. Een draaiorgel speelt Hollandse liederen. Lees verder

Daklozendiner In de Waag

Daklozen uit de hele stad kregen gisteravond een gratis driegangendiner, drank en livemuziek in café In de Waag. Ruim negentig daklozen verlieten het pand met een volle maag.

Ietwat ontroerd kijkt Paul Willemse (62) naar binnen bij café-restaurant In de Waag op de Nieuwmarkt. Ruim negentig daklozen zitten aan het jaarlijkse nieuwjaarsdiner dat hij sinds veertien jaar organiseert. Met een biertje in de hand en shaggie in de mond vertelt hij hoe hij vijftien jaar geleden aan het werk was als handhaver. Hij kon het niet aanzien hoe mensen in kartonnen dozen op straat sliepen en besloot eten en drinken voor hen te verzamelen. Een aantal advertenties en bezoekjes aan grote hotels verder had hij genoeg steun om een diner te organiseren. “Nee, ik ben zelf geen dakloze. En nee, ik zit niet bij de kerk,” zegt de tandeloze weldoener. “Dit is gewoon heerlijk om te doen.”

Hij heeft de parken stuk voor stuk afgestruind om de zwervers persoonlijk uit te nodigen. “Ik ken ze allemaal. Als handhaver ben je zoveel op straat.” Hij wijst naar zijn kale tandvlees. “Toen ik een winkeldief tegenhield die schoenen probeerde te jatten op de Ferdinand Bolstraat, sloeg hij mijn tanden kapot. Mijn kunstgebit is een half jaar geleden ook nog eens stuk gevallen.” Lees verder

‘Moeten we nu maar hasj nemen?’

Qat, het drugsplantje waarop Oost-Afrikanen graag kauwen, wordt ook in Nederland verboden. De gebruikers begrijpen de noodzaak niet. ‘Het is gewoon groente, net als sla.’

Abdulrahman (45) staat er in zijn blauwe overal, petje met oorwarmers en een pakje shag een beetje verlaten bij. Hij had in plaats van een groep journalisten gehoopt op een nieuwe lading qat. De drug, die bijna dagelijks met duizenden kilo’s vanuit een vrachtwagen wordt verhandeld in de loods op de Anthony Fokkerweg in Uithoorn, komt binnenkort op de opiumlijst te staan en wordt daardoor verboden. “Onzin,” vindt de Eritreeër. “Den Haag is gewoon gestoord. Het is nog minder gevaarlijk dan drop.”

Hij werkt om de hoek bij een kwekerij en gebruikt naar eigen zeggen drie á vier keer per week qat. Een bosje van de takjes met blaadjes ten koste van twee euro is meestal genoeg. “Na mijn werk kauw ik een paar uurtjes terwijl ik lees of televisie kijk. Ik wordt er rustig van. Dan naar bed.” Als het verboden wordt, is er niets aan de hand, zegt hij. “Als het niet komt, dan komt het niet. Het is geen heroïne ofzo. Ik hoef dan echt niet naar de afkickkliniek.” Lees verder

Antoinette Vlieger promoveert in abaja

21 december 2011 – Antoinette Vlieger promoveert vandaag aan de Universiteit van Amsterdam op dienstbodes in het Midden-Oosten. Ze verschijnt op het podium in abaja, een Arabisch kledingstuk, dat als onderdrukkend wordt gezien. Haar paranimfen dragen ook een gezichtsbedekkende nikab. ‘Vrijwillig,’ zegt Vlieger. ‘Het is gewoon een kledingstuk, net zoals de zwarte jurk van hoogleraren bij promoties.’

Waarom draag je de abaja tijdens je promotie?

Om twee redenen. Ten eerste vind ik het leuk om aan vrienden en familie te laten zien hoe ik er bij liep tijdens mijn onderzoek.

Ten tweede wil ik laten zien dat er niet zoveel mis is met een abaja. Het is gewoon een zwarte jurk. Over de hele wereld dragen mensen zwarte jurken, soms met veel status, zoals die van de hoogleraren bij promoties. De abaja wordt gezien als iets waarmee vrouwen worden onderdrukt, maar veel vrouwen zien het kledingstuk gewoon als onderdeel van hun religie en cultuur. Ze vinden het mooi en volgen allerlei modetrends op dat gebied. Lees verder

Muziek op boten voor opgesloten migranten

Spektakel op het Noordzeekanaal gistermiddag. Zes boten met activisten en een heuse fanfare raakten in een kat en muisspel met de waterpolitie. De opgesloten migranten in de detentieboten bij Zaamdam juichden het uit van plezier.

 Ongeveer veertig actievoerders, drie bandjes en een fanfare klimmen opgewonden aan dek van de deinende boten aan de noordelijke IJ-oever van het NDSM-terrein. In de verte dreigen donkere wolken. De waaghalzen, verscholen onder mutsen en capuchons, hebben net de actie voor de laatste keer doorgesproken. Met zes boten willen ze via het IJ en het Noordzeekanaal naar de vreemdelingendetentie in Zaandam, ook wel de bajesboten, varen. “Gewoon, om de opgesloten migranten een leuke dag te geven,” zegt Jelle Goezinnen (34). “Om ze te laten weten dat we ze niet zijn vergeten.” Lees verder

Koerier zonder rem is geen kamikazefietser

Fixed gear fietsen worden steeds populairder in de stad. Vorige maand opende een nieuwe winkel in de Westergasfabriek. Maar de koeriers die er mee werken zitten niet te wachten op een hype. Ze willen af van het beruchte imago van de remloze fiets.

Ze hebben allemaal een rem,” verzekert bedrijfsleider Stefan Vis (32) van Kaptein Fixmeisters, gespecialiseerd in fixed gear fietsen. De fietsen hebben volgens hem onterecht een naam als brokkenmakers. Vis, wielerpetje op zijn hoofd, zilveren oorringen, spijkerbroek en t-shirt met opdruk van Eddy Merckx als zombie, zweert bij de gestripte tweewieler. Met een verstelbare tang draait hij het balhoofd van een fiets aan. “Eigenlijk had ik al lang een steeksleutelset moeten kopen, maar dit werkt nu eenmaal ook prima.” Lees verder

BoLo inpakwinkel

 Bewoners van Bos en Lommer bouwden zaterdag een leegstaande winkelruimte om tot een cadeautjes-inpakwinkel voor de buurt. Met veel glühwein, chocomelk en pakpapier luidden ze het Sinterklaasweekend in.

Vier half beschonken zwarte pieten uitgerust met een tuba, banjo en trompet verlaten de winkelruimte aan de Bos en Lommerweg met een ondeugende glimlach. Ze hebben zojuist Sinterklaasliedjes gespeeld, maar voor vertrek hebben ze zich nog even gelaafd aan de grote ketel glühwein die staat te dampen in de geïmproviseerde inpakwinkel.

Lees verder

Occupy Amsterdam bij nacht

“De mensen hier zijn geen eenheidsworst zoals de vakbond,” zegt Daan (29) als de avondvergadering is afgelopen. Onder zijn pet wappert een honderd dollar biljet in de wind. “Iedereen heeft een andere reden om hier te zijn. We weten in ieder geval dat het huidige systeem niet werkt.”

Met de uitbreiding van het tentenkamp naar 77 tenten en zeker tweehonderd overnachters is maandagavond op het Beursplein een ware Occupybasis ontstaan.

Maar Matthijs (29) vindt het welletjes na twee dagen kamperen. “Ik voel een griepje opkomen, dus ga thuis even mijn rust pakken. Ik moet morgen gewoon weer werken.” Hij is blij met het verloop van de avond. “Eindelijk zijn de politieke partijen van het plein vertrokken. Nu zijn de mensen aan het woord.” Als hij vraagt aan wie hij zijn tentje kan overdragen zijn er direct drie gegadigden. Ze willen deze avond wel meemaken. Lees verder

Occupy Amsterdam: General Assembly

General Assembly Occupy Amsterdam

Een opvallende vertoning, de General Assembly, speelt zich sinds het Occupy Amsterdam protest dagelijks af om 18.30 uur op het Beursplein. Met een door leuzen beklad beursgebouw en een heus tentenkamp als achtergrond, nemen iedere dag bijna tweehonderd mensen deel aan de open vergadering, waarbij alles wat gezegd wordt in koor wordt herhaald door alle aanwezigen.

Een meisje legt de signalen nog een keer aan iedereen uit. Op een groot bord staan de gebaren uitgetekend. “Twee vingers in de lucht betekent dat je bezwaar wilt maken op iets dat een ander zegt. Handen om elkaar heen draaien betekent dat iemand sneller zijn punt moet maken. Met je hand een hanenkam maken op je hoofd betekent dat de spreker teveel met zichzelf bezig is en niet met het belang van de groep.”

Een oudere man ondervind het aan den lijve als hij begint te vertellen hoe hij dertig jaar geleden al actief was tegen het systeem. Lees verder

Belgisch bier geen koning meer

Bitter is in en zoet is uit. De Amsterdamse biermarkt staat op zijn kop. “De Belgen hebben zichzelf de doodsteek toegebracht,” zegt Jan Lemmens (31) van speciaalbierwinkel De Bierkoning in de Paleisstraat. “Weer een dubbel, weer een tripel, nog meer zoet. Het werd gewoon te veel van hetzelfde. Nu maakt de bittere hopsmaak, waar de Amerikanen bekend om staan, zijn opmars in Amsterdam.”

Amerikaans bier is een stuk hoppiger, en dus bitterder, dan Belgisch bier. Vooral de I.P.A. – India Pale Ale – weet steeds gemakkelijker zijn weg over de oceaan te vinden. “Ironisch,” zegt Lemmens. “Want de I.P.A.-bieren zijn van oorsprong een Engelse – volgens sommigen een Nederlandse – uitvinding. Toen in de zeventiende eeuw bier verscheept moest worden naar de koloniën, zoals India, werden extra hop en alcohol toegevoegd om het te conserveren. Het kon namelijk wel vijf maanden duren voordat het schip eindelijk arriveerde. De bittere nasmaak van de hop nam men op de koop toe. De afgelopen jaren veranderde het noodzakelijke kwaad in een delicatesse.” Lees verder

Adzy, de anarchistische straatartiest

Adrian ‘Adzy’ Crankz is nog geen dertig jaar oud, maar hoe oud hij wel is, weet hij niet, of beter gezegd, wil hij niet weten. “Datum en tijd bestaan niet voor mij.”

De escapist, die in zijn show ontsnapt uit een dwangbuis van plastic en kettingen, ziet de wereld als één grote dwangbuis. “Ik doe daar niet aan mee,” zegt hij terwijl hij een slok van zijn biertje neemt. “Het leven is klote. Kijk die voorbijgangers, allemaal zombies en slaven die werken om dan toch blut te zijn.”

De Australiër drinkt deze ochtend een flaming sambuca naast zijn biertje. Hij wil zijn ‘ontbijtdrankje’ zelf aansteken. Hij drinkt en rookt de hele dag door, maar dat heeft volgens hem geen invloed op zijn show. “Drank maakt mij niet beter, maar mijn kijk op de wereld wel.” Hij heeft zojuist op de Dam geloot met de andere straatartiesten om af te spreken wie hoe laat speelt. Hij hoeft voorlopig nog niet, dus nestelt hij zich aan de bar in Kadinsky Café, in de Zoutsteeg. Lees verder

Vrankrijk gaat weer open

De deur staat open, de bloemetjes staan op tafel en het licht valt zowaar door het raam naar binnen. Krakersbolwerk Vrankrijk wil opnieuw beginnen. “Minder duister, meer gezelligheid en meer licht,” zegt Ingrid (30). “Dat is wat we willen. Meer boekjes en activiteiten overdag en ’s avonds bandjes en debat.”

Twee weken geleden kregen ze van de gemeente te horen dat hun verzoek om een horecavergunning werd afgewezen. “De gemeente wil ons gewoon dwarszitten,” zegt ze teleurgesteld. “We hebben nu eenmaal een antiautoritair karakter en daarmee worden we ongelijk behandeld. We hebben bezwaar aangetekend, maar dat traject kan nog een hele tijd duren. Uit protest gaan we de komende vier dagen gewoon open. We zien wel wat er gebeurt.” Lees verder

Handhavers op pad voor barbecueverbod

‘Het is droog, maar niet zonnig,” zegt Hans Schrijver (53) terwijl hij naar de lucht kijkt. “Ik denk niet dat we vandaag veel hoeven te waarschuwen.” Collega Nunzio Dicorato (47) knikt instemmend. Met de borst vooruit en de schouders naar achter lopen de mannen het Vondelpark in. Ze zijn surveillant met opsporingsbevoegdheid van stadsdeel Zuid en ze gaan het nieuwe barbecueverbod handhaven. Voorlopig waarschuwen ze alleen. Vanaf 22 augustus, twee weken na de invoering van het verbod, delen ze boetes uit – zeventig euro. “We hebben afgelopen week een stuk of tien keer een waarschuwing gegeven en daar werd heel goed op gereageerd,” zegt Schrijver. “Puur onwetendheid.”

Ze kijken tevreden naar het groepje studenten dat zijn vlees zit te braden achter een van de gedoogborden. De wegwerpset staat netjes op de daarvoor bestemde tegel in het gras. Een splinternieuwe metalen afvalbak prijkt naast het pad. Lees verder

‘We gaan dood op een….?’

‘Fiets, fiets, fiets! We fietsen op een..? Fiets! Heel veel studenten gaan dood op een..? Fiets!”

De vier acteurs op het Rembrandtplein, gekleed in het zwart, hebben zojuist een fietsstuur op de borst gebonden. Toeristen op het plein kijken verrast op als de vier plotseling over het plein beginnen te rennen. Met een hand bij het oor veinzen ze dat ze aan het bellen zijn. Met de andere hand gebruiken ze enthousiast hun bel. Ze schreeuwen door elkaar heen. “Waar zeg je? Leidseplein? Nee Rembrandtplein! Wat?! Ik versta je niet!”

De acteurs van TeamAlert zetten zich vandaag in om studenten en andere jongeren bewust te maken van hun eigen fietsgedrag. “Te veel jongeren in Amsterdam fietsen op de automatische piloot, letten niet op, rijden door rood en zijn bezig met hun mobiel,” zegt projectleider Loes van Kooten. “En dat terwijl het verkeersongeluk toch echt doodsoorzaak nummer één is onder jongeren.” Lees verder

Straatartiest: ‘Ik ben zelf één groot litteken’

Toen hij in plaats van lege flessen drank aluminiumpapiertjes en crackpijpjes in zijn portiek zag liggen, vond hij het tijd uit Londen weg te gaan. Arthur (45), ofwel Mix, besloot de raad van zijn broer op te volgen: “Ga de wijde wereld in en krijg een kleurtje.” Twintig jaar later staat op zijn kaartje ‘hardcore performer’.

Zijn rauwe doorleefde stem schalt over de Dam. “Dank jullie wel, ik haat appel!” roept hij als hij zijn act afsluit. Als hij grijnst komt de bovenste helft van zijn gebit te voorschijn, waar enkele tanden missen. Elke show weer eet hij als climax een groene appel, terwijl hij jongleert met een slagersmes en een brandende fakkel. Het zuur van de appels en de bijtende lampolie waarmee hij vroeger vuur spuwde, hebben hun tol geëist. Zijn stem, vergelijkbaar met die van Krusty the Clown of Tom Waits, heeft hij naar eigen zeggen te danken aan de herrie van omringende straatmuzikanten. “Ik moet altijd over die lui heen schreeuwen. Mijn stem doet steeds meer pijn.” Lees verder

Rondje Doerak eindigt in cel

Jan Wienholts keek vreemd op toen hij gisteravond zonder pardon in de politiecel werd gezet. Hij was Doerak, de hond van zijn buurvrouw, aan het uitlaten. Doerak zou onaangelijnd over een stuk parkeerplaats zijn gelopen.

“Ik vind het helemaal niks,” zegt Wienholts terugkijkend op zijn avondje in de cel. “Ik liep gewoon met het hondje van mijn buurvrouw door het Oosterpark. Ik was me van geen kwaad bewust.”

Twee handhavers in een auto reden al een tijdje langzaam achter de man en de hond aan. Waarom begreep hij niet, aangezien honden vrij in het park mogen lopen. Lees verder

Zwarte maandag op de Amsterdamse beurs

“Het is een gekke dag vandaag,” zegt Raymond Walraven, directeur van het World Cinema Festival. Vandaag had hij de eer om met een klap op de gong de Amsterdamse beurs te openen. Waar dat doorgaans een feestelijk tintje heeft, is de vreugde nu ver te zoeken.

Na de afwaardering van de Amerikaanse kredietwaardigheid sloten de Aziatische beurzen zwaar in de min. Walraven: “Ik hoopte natuurlijk dat ze niet zouden instorten, maar tevergeefs. Ons festival staat dit keer in het teken van India. Daarom heb ik nu een beetje een dubbel gevoel. En dat op mijn verjaardag.”

Toch probeert het gezelschap de dag vrolijk in te luiden. Twee Indiase vrouwen in rinkelende, kleurige kleding doen een dansje voordat de gong wordt geluid. De handelaren kijken niet op van hun scherm om het spektakel te aanschouwen. Lees verder

Pluk de Nacht

Met het ondergaan van de zon loopt het terrein van het Stenen Hoofdterrein aan de Westerdoksdijk langzaam vol. De voormalige pier, normaal een hondenuitlaatplek, is voor een week omgetoverd tot openluchtfilmfestival Pluk de Nacht. Voorbijvarende schepen en pakhuizen vormen het decor.

Pallets op hun kant worden gebruikt als fietsenrek. In het gras en zand staan honderden strandstoelen uitgeklapt, aangevuld met tientallen zitzakken. Hier en daar staat een vuurkorfje. Sommige bezoekers kiezen ervoor op één van de huiskamerbanken te zitten, genesteld onder een dekentje. Een enkeling zit in het gras. Vanuit een bus worden hapjes en drankjes verkocht. Een oude woonwagen fungeert als bar. Rode, groene en gele gloeilampen verlichten het terrein.

“Mevrouw Ida, uw steak zonder kaas is klaar,” roept een keukenmeisje door een megafoon. Ze giechelt als ze de klant verrast ziet opkijken. “Dat is Pluk de Nacht,” zegt bezoekster Ioana Angelescu (28). “Een spontaan festival. En je kunt hier zo heerlijk neerploffen. Veel mensen nemen zelfs hun eigen stoelen mee!” Ze kijkt even naar de lucht, waar een donkere wolk voorbijkomt, maar ongerust is ze niet. “Ik heb voor het vertrek nog even Buienradar gecheckt.” Lees verder

Breakdancers op het Leidseplein

‘Ons lichaam is ons leven,” zegt John Heindl (33) van breakdance groep Sons of God. Hij zweet nog van de show die hij net met zijn vrienden heeft gegeven. Tien minuten stretchen en dan zullen ze nog een show geven. Al dertien jaar staan de mannen uit Hongarije elke zomer op het Leidseplein. Elke dag van drie tot elf uur, als het weer het toelaat.

Heindl zag voor het eerst jongens breakdancen in 1992 in een discotheek in Boedapest. Hij was zo onder de indruk dat hij meteen op ze afstapte om te vragen of hij het ook mocht leren. Hij herinnert zich nog goed de speciale houten vloer waar ze op oefenden. Stapje voor stapje heeft hij op die vloer het breakdancen onder de knie gekregen. Bijna twintig jaar later heeft hij de hele wereld over gereisd met de breakdancegezelschappen Enemy Squat en Garden City Breakers. Daarnaast danste hij acht jaar op een cruiseschip. Tegenwoordig woont hij weer in Boedapest – met zijn vriendin – en reist hij elke zomer met zijn dansmaten naar Amsterdam – zonder vriendin. Lees verder

Stichting Gered Gereedschap

Bang, bang bang! klinkt het uit de werkplaats. Met een grote rubberen hamer deukt George (51) een metalen gereedschapskast uit. Als hij de stroeve laden geolied heeft is de kist gereed voor verscheping. De vluchteling uit Sierra Leone is vrijwilliger bij de stichting Gered Gereedschap, die oud gereedschap inzamelt, nieuw leven inblaast en naar arme gebieden verscheept.

Gered Gereedschap begon in 1982 met kledingverkoopster Laura Dols, die nogal onder de indruk was van het Engelse ontwikkelingsproject Tools For Self Reliance. Geen woorden, maar daden, dacht Dols. Met een groepje vrienden ging ze met een briefje langs de deuren in Amsterdam-Zuid om te vragen om oud gereedschap. Een week later gingen ze langs om het verzamelde gereedschap op te halen. Het was een succes. Na een aantal rondjes konden de eerste kratten worden opgestuurd naar Afrika.

Nu heeft de stichting dertig filialen door heel Nederland en worden per jaar acht zeecontainers met gereedschap naar Afrika en Zuid-Amerika verscheept.

George, ex-gedetineerde en psychiatrisch patiënt, repareert het liefst dingen die in zijn geboorteland terechtkomen. “Want dan is de cirkel weer gesloten.” Lees verder

Mevrouw Blitz wordt 100 jaar

‘Hon-derd-jaar, oma! Hon-derd-jaar wordt u zondag,” zegt Elly Voorzanger (72) tegen Keetje Blitz (99), de tante van haar man Louis (75). Mevrouw Blitz beweegt haar hoofd langzaam naar de plek waar het geluid vandaan komt. “Kijk, Louis, ze kijkt naar me.” Mevrouw Blitz kijkt Elly strak aan, maar dan verschijnt er een glimlach, de ogen sprankelen.

Ze zit met haar hoofd voorovergebogen in haar rolstoel. Het haar netjes gekamd, gekleed in shirt met luipaardprint, versierd met een lange ketting van grote rode kralen. Ze heeft haar vuistje opgerold in haar schoot. Met het ene oog iets dichtgeknepen en het andere wijd open kijkt ze de kamer rond. De kraaienpootjes bij haar ogen krullen omhoog als iemand tegen haar praat. Lees verder

Minder beroofde toeristen naar Atas

‘Ah, Mart, wil je Autumn leaves voor me spelen?” vraagt Annelies Smeets, medewerker van Amsterdam Tourist Assistance Service (Atas). Het is niet druk in het kantoor van de stichting, die toeristen op weg helpt die zijn beroofd of bestolen. “Eigenlijk is het sinds de aanslagen van 9/11 rustig,” zegt Smeets terwijl ze door het open raam naar buiten tuurt. Vrijwilliger Martin Klumperbeek (63) zit er in zijn korte broek ontspannen bij. Hij heeft net zijn saxofoon weggelegd. Op zijn scherm staat nog een muziekblad open. “Soms speel ik een deuntje op mijn saxofoon om de tijd door te komen. Of ik zit op internet.”

Volgens Smeets is het een goed teken dat ze het de afgelopen jaren minder druk hebben. “Aan de ene kant is de criminaliteit tegen toeristen afgenomen, door bijvoorbeeld de inzet van zakkenrollerteams in de binnenstad. Aan de andere kant zie je dat mensen zelfredzamer worden door de technologie. Door het internet, smartphones en de sociale media weten mensen tegenwoordig al snel hun eigen weg te vinden.” Lees verder

Barbecueverbod

Het aangekondigde barbecueverbod in de parken in Amsterdam-Zuid, waaronder het Vondelpark, is een feit. Wie het toch waagt zijn vlees te braden in het gras, riskeert een boete van zeventig euro.

Stadsdeel Zuid wil met het verbod overlast voor bezoekers en schade aan de parken beperken. “Dit voorjaar werden de parken steeds intensiever gebruikt door steeds meer mensen, met als resultaat een enorme bak afval aan het eind van de dag,” zegt Hans Henrotte van het stadsdeel. Vooral de wegwerpbarbecues die supermarkten verkopen, zouden voor veel overlast en schade zorgen. Ze worden aan de lopende band achtergelaten, ze stinken en veroorzaken schroeiplekken in het gras, aldus het stadsdeel. Lees verder

Capoeira op de Amsterdamse pleinen

Zodra de komiek op het Leidseplein zijn act afsluit, beginnen twaalf Braziliaanse jongemannen te zingen en in hun handen te klappen. Op het hypnotiserende ritme van de berimbau – een traditioneel snaarinstrument – en een grote trom beginnen twee van de mannen hun capoeirakunsten te vertonen. Een vrouw op het terras houdt uit schrik haar handen voor haar ogen als ze vlak voor haar neus in gevecht gaan.

Met soepele, snelle draaibewegingen gaan de voeten van de gespierde jongens rakelings langs elkaar heen. Met een grote boog en opgetrokken wenkbrauwen loopt de serveerster van de Heineken Hoek om de zwetende mannen heen. Een applaus en een rondgang met de pet later springt het gezelschap op de fiets om naar het Spui te vertrekken.

Aloisio Conceicao Dos Santos (35), ofwel Lulu, de grootste van het stel, gaat met de scooter. “Ik blíjf bezig,” zegt hij. “Capoeira is al zwaar genoeg. We hebben veel blessures. Ik heb altijd last van mijn rug en mijn polsen.” De grote bonk spieren maakt dan ook liever geen salto’s. “Dat laat ik liever aan de kleinere jongens over.” Lees verder

Activistische Salon geopend

‘We hebben nu ons eigen schuilplekje in een bunker,” roept een meisje. “Telefoonsignalen komen niet door, dus we kunnen veilig vergaderen!” De Activistische Salon van Amsterdam werd gisteravond geopend in de Vondelbunker, een voormalige schuilkelder onder de Vondelbrug in het Vondelpark. Eind jaren zestig zat hier ‘beatkelder Lijn 3’, genoemd naar tram 3 die er overheen dendert.

De wekelijkse avond, georganiseerd door collectief Schijnheilig, moet een ontmoetingsplek worden voor ‘politieke en culturele groepen, kunstenaars en activisten die zich in het huidige klimaat moeilijk kunnen manifesteren’.

Bezoekers moeten deze eerste avond eerst langs een balie om een ‘ideologische visumaanvraag’ te doen. “Voor vrijwillige uitzetting naar een plek waar je wel linkse hobby’s mag uitoefenen.” Lees verder

Vliegtuigspotter mag blijven

Er zijn bankjes, een snackkraam en opstijgende Boeings. De spottersplek langs de Polderbaan kreeg de zegen van de Raad van State. Nu alleen nog een wc.

‘Wacht even, daar komt een grote,” zegt Henk Top. Met veel lawaai snelt een Boeing 747 voorbij. Hij staat met enkele andere vliegtuigspotters in de berm langs de Polderbaan. Dichterbij kun je niet komen, zeggen ze.

Ongeveer zestig auto’s staan deze middag bij de spottersplek. Midden op de parkeerplaats staat een kraam die snacks, ijs en drankjes verkoopt. Tientallen mensen zitten ontspannen in hun campingstoeltjes of op de betonnen bankjes te kijken naar de vliegtuigen.

“In de weekenden is het nog drukker,” zegt Ype van Akker, die twintig jaar vliegtuigen spot. “Toch vind ik dit niet zo’n goede plaats. Het is een beetje een uithoek. Je zit net iets te ver van het punt waar de grote vliegtuigen werkelijk opstijgen. Die hebben namelijk een langere startweg. Bovendien is er hier geen wc.”
Lees verder

Dierenasiel gekraakt voor sociaal centrum

‘Oké, poging acht!” roept een kraker vanaf het dak van het vroegere Polderwegasiel. Het grote zeil met de tekst ‘Stop kraakverbod, wij blijven!’ laat zich maar met moeite het dak ophijsen. “Een scheepszeil,” zegt kraker Tara van kraakgroep De Valreep, terwijl ze het zweet van haar voorhoofd veegt. Zes man staan aan de andere kant van het net gekraakte monument aan een touw te trekken om hun boodschap de lucht in te krijgen.

Het dierenasiel stond al vier jaar leeg en is totaal verkrot. “We hebben met dertig man urenlang puin lopen ruimen.” Tara wijst naar één van de ruimtes die volstaan met vuilniszakken puin. In een andere ruimte staan lege dierenkooien. Het bordje boven de balie ‘U krijg geen geld terug, als u een dier terugbrengt’ is net losgeschroefd. Het licht valt gewillig in de vertrekken als de metalen platen voor de ramen worden verwijderd. “Het hele gebouw zat onder de vogel- en mensenpoep, maar we hebben alles schoongeboend,” zegt een meisje met een sopje. Krakers lopen rond met handschoenen, mondkapjes en kruiwagens om de rommel naar buiten te brengen. “Bouwvakkers die hier ooit bezig waren, zijn opgenomen in het ziekenhuis door de vervuilde lucht. We gaan dus heel voorzichtig te werk.”
Lees verder

Jongleur Dirk Jan op de Dam

Straatartiest Dirk Jan (34) doet zijn show in het Engels. “Don’t speak English?!” roept hij naar een Aziatische man in het publiek. “Go to school!” De honderd mensen die om hem heen staan, lachen aan één stuk door. Hij moet het vooral hebben van toeristen. “Amsterdammers hebben al snel zoiets van: heb je weer zo’n gast met een eenwieler.”

Bijna elke dag staat hij met zijn rode hoed op de Dam. Om elf uur ’s ochtends verzamelen hij en een stuk of acht andere cirkelartiesten, want zo noemen ze zichzelf, zich op het plein. Niet om op te treden, maar om te loten. “Op de getrokken lootjes staat hoe laat we mogen optreden. Anders lopen we elkaar voor de voeten en dan krijgen we ruzie.”

Hij doet kunstjes met brandende fakkels, een slagersmes en een eenwieler, maar bovenal maakt hij aan de lopende band grapjes. “De bingo is morgen pas hoor,” roept hij naar een passerend bejaard stel, en tegen een meisje met haar ouders: “Hier ben ik eindelijk, je echte vader!” Hij heeft er een half uur over gedaan om de honderd mensen die vandaag om hem heen staan, te verzamelen.
Lees verder

BoLoBooze: Kroegentocht door Bos en Lommer

‘Bos en Lommer veryupt niet!” roept bewoner Frederike Hurenkamp boven André Hazes uit. “Deze buurt ontwikkelt zich juist zonder zijn rauwe randje te verliezen.” Het is vrijdagavond en we bevinden ons in ’t Binnenpretje, het derde café van de kroegentocht Bolobooze. Ruim tachtig mensen, voornamelijk blank en hoogopgeleid, hebben zich aangesloten bij de tocht van Boloboost, het bewonerscollectief dat zich inzet om het imago van Bos en Lommer op te krikken – te ‘boosten’.
Lees verder

Race tussen fiets, auto en tram

De opkomst had wat groter gemogen, maar gelukkig schijnt de zon,” zegt stadsdeelbestuurder Dirk de Jager. Hij kijkt uit over het Mercatorplein, waar zo de Reis Wijzer West Race van start gaat. “Stadsdeel West wil met dit initiatief mensen stimuleren om minder snel de auto te pakken. Deze race laat hopelijk zien dat de fiets het beste vervoersmiddel is!”

Ongeveer twintig mensen staan bij de witte tent aangekleed met gekleurde ballonnen waar de wethouder het evenement opent. Volgens De Jager is het stadsdeel in de goede richting bezig. “Met het project WeGo stimuleren we meerdere gezinnen van dezelfde auto gebruik te maken. In ruil bieden we ze een vaste parkeerplek aan. Ook  doen we proeven met ringparkeren: goedkoper parkeren langs de ring, waardoor mensen met de fiets of openbaar vervoer de stad in gaan.  We loven bovendien een geldprijs uit aan degene die het beste plan maakt om mensen op de fiets te krijgen of de auto te delen. ”

Drie mensen hebben zich aangemeld voor de race, die loopt van Mercatorplein tot de Ten Katemarkt en weer terug. Op de markt moeten de deelnemers iets kopen als bewijs dat ze er echt zijn geweest. Lees verder

Yuri, het levende standbeeld op de Dam

Bij elke beweging rinkelt het zeeblauwe, met schelpen, kralen, stenen en belletjes afgezette pak aan alle kanten. Yuri (53) heeft het zelf gemaakt. Een markant gezicht met priemende ogen, versierd met kraaienpootjes, een grote bos krullen en een zachte glimlach verschijnt als hij zijn masker afzet. “Ik sta hier al twaalf jaar,” zegt de Rus terwijl hij van zijn met zeesterren en schelpen beklede emmer stapt. Hij wijst met zijn drietand naar de gevel van het paleis op de Dam. “Poseidon, god van de zee, de inspiratie van mijn kostuum.”

Twintig jaar geleden is hij met een Nederlandse vrouw getrouwd. Zo is hij in Nederland beland. Vijf jaar later verliet hij haar voor zijn huidige vriend, Alex. De mannen wonen nu al twaalf jaar samen.
Lees verder

Amsterdamse juweliers over Marokkanen en Antillianen

De dwarslaesie die de Nijmeegse juwelier Jos Kamerbeek opliep tijdens de achtste overval op zijn zaak, was voor hem de druppel. Zijn nieuwe deurbeleid: Antilliaanse en Marokkaanse jongens tussen de 17 en 25 komen er niet meer in. Het kwam hem onmiddellijk te staan op verwijten van discriminatie.

“Toch begrijp ik die man voor tweehonderd procent,” zegt Paul Welzenbagh van Juwelier Nusselein. “Hij is tijdens een overval zes meter gevallen in een bouwput, kreeg een kogel in zijn borst en zit nu in een rolstoel. Dat hij zijn zaak nog openhoudt, verdient respect. De meeste juweliers hadden het bijltje er allang bij neergegooid.”
Lees verder

Krakers Oost kraken nieuw pand

Een groep krakers heeft gistermiddag, een week na de grote ontruimingsgolf, een voormalig koetshuis uit 1884 in de Swammerdamstraat, in Oost, gekraakt. De politie, die het koetshuis niet mocht betreden van de krakers, droop na een paar uur af.

“Door dit mooie leegstaande pand te kraken, vlak na de ontruimingsgolf, willen we laten zien dat kraken doorgaat zolang woningen door speculatie leeg blijven staan,” zegt Anne, een woordvoerder van de krakers. “Ook willen wij aandacht vragen voor de onschuldige mensen die nog steeds vast zitten sinds de ontruiming van Schijnheilig op 5 juli.” Lees verder

Hackerscompetitie in Amsterdam

De gordijnen zijn dicht. Als de muziek even stilvalt, blijft het gezoem van de tientallen laptops over. Tientallen jongens zitten geconcentreerd achter hun beeldscherm. Zonder hun blik van het scherm af te wenden, bewegen ze hun vingers in rap tempo op de toetsenborden. Eentjes en nulletjes knipperen op de beeldschermen.

De hackingwedstrijd aan de Vrije Universiteit Amsterdam is in volle gang. De tientallen hackers, veelal jongens, casual gekleed, sommige met pet op, zitten in groepjes van vijf tot tien man rond tafels die staan volgebouwd met laptops, adapters en bedrading. “Dit is het neusje van de zalm,” zegt Herbert Bos, universitair docent en organisator van het evenement. “De beste teams uit onder andere Rusland, China, Amerika, Duitsland en Italië strijden tegen elkaar.” Hij wijst naar de muur waarop de tussenstanden van de teams worden geprojecteerd. Duitsland staat bovenaan.
Lees verder

Kogels fluiten over de Cuyp

Spektakel gistermiddag op de Albert Cuyp, met gierende banden en schietende agenten.

Gistermiddag, even na half vijf. Een drukte van je welste op de kruising van de Ferdinand Bolstraat en de Albert Cuypstraat. Het geraas van een auto gevolgd door de pistoolschoten heeft de bezoekers van de markt en omliggende winkels in een oogwenk naar de plaats delict getrokken. Vier kapotte politiefietsen liggen verspreid over de straat. Stukjes kettingkast, kapot glas en een verdwaalde fietsbel getuigen van het spektakel dat zich hier heeft afgespeeld. Rode linten houden de nieuwsgierige mensen op afstand.

Twee jonge mannen (twintig en negentien jaar, zou later blijken) waren in hun rode auto de Albert Cuypstraat doorgescheurd na het weigeren van een stopteken van de politie. Vier agenten probeerden de wagen vervolgens te stoppen door hun fietsen ervoor te gooien, maar dat werkte niet. Vervolgens werd er op de auto geschoten.
Lees verder

Schijnheilig met veel geweld ontruimd

De hele nacht werkten de krakers van Schijnheilig aan een feestelijke ontruiming. Ludiek moest het verzet zijn. Het liep anders.

Toen de knuppels met veel geweld op de krakers neerdaalden, was het feest snel afgelopen. Niet alleen werden de krakers hardhandig de Passeerdersgracht af geslagen, om de hoek werden tegen alle verwachtingen in ongeveer 140 krakers opgepakt. Op de Prinsengracht werden de krakers van twee kanten klemgezet. Een aanhoudingseenheid dook de groep in om twee meisjes op te pakken. Met knuppels en directe vuistslagen hielden ze de krakers op afstand. Enkele flesjes gingen vervolgens richting ME.
Lees verder

Vreedzame krakersdemonstratie


De krakersdemonstratie, gisteren in de binnenstad, verliep verrassend vreedzaam. 1 oktober was een demonstratie nog hardhandig door de ME uiteengeslagen.

“De politie ging toen veel te ver,” zegt kraker David van den Bree. “Blijkbaar hebben ze ervan geleerd. We hebben vandaag laten zien dat de straat van ons is.”

Honderden krakers en sympathisanten verzamelen zich op de Dam om te protesteren tegen de ontruimingen van dinsdag. Politie met platte pet en de ME zijn duidelijk aanwezig. Op diverse plaatsen in de stad staan ME-busjes.
Lees verder

Geen overeenkomst burgemeester en krakerscollectief Schijnheilig

Krakerscollectief Schijnheilig is niet tot een overeenkomst gekomen met burgemeester Eberhard van der Laan. Gisteravond laat kwam hij hoogstpersoonlijk in het voormalige schoolgebouw op de Passeerdersgracht uitleggen waarom hij het voorstel van de krakers niet ziet zitten.

De eigenaar van het pand, de Rijksgebouwendienst (RGD), heeft op verzoek van Van der Laan een tijdelijk contract aangeboden aan de krakers. Maar na een jaar mogen ze zonder opgaaf van reden worden ontruimd. “Een antikraakcontract is gewoon geen optie,” zegt Lonneke van der Velden, promovendus en één van de oprichters van Schijnheilig. “Toekomstige eigenaars kunnen blijven speculeren, terwijl ze het pand laten verkrotten. Zeker voor een gebouw met een maatschappelijke functie is dat heel erg zonde. Vanavond bieden wij ons alternatief aan, de antispeculatie overeenkomst. Wij vertrekken zodra de eigenaar aantoont dat hij het gebouw gaat gebruiken conform maatschappelijke bestemming.” Lees verder

Dave moet zijn koffietent sluiten

Dave Gelici (33) kan het nog steeds niet geloven. Zijn espressobar Coffee Connection op de Nieuwezijds Kolk moet hoogstwaarschijnlijk sluiten. De stencils met de uitspraak van de rechter worden nauwkeurig bestudeerd door de aanwezige vaste klanten.

Het jazzy achtergrondmuziekje wordt nu even niet overstemd door het gebruikelijke drukke geklets. Eén voor één krijgen ze door dat ze binnenkort hun dagelijkse kopje koffie elders moeten halen. “Geloven jullie dat nou?!” roept Gelici. Een week geleden kreeg hij van de rechter te horen dat de eigenaar van het pand, Willem van de Bunte, het huurcontract mag opzeggen. De huiseigenaar wilde van de ene op de andere dag twee keer zo veel huur ontvangen. “Natuurlijk ging ik daar niet mee akkoord. Ik heb zes jaar negentig uur per week gewerkt om deze zaak op te bouwen. Bovendien vindt de huurcommissie de huidige huur al veel te hoog.”
Lees verder

Column: De Wallen bij nacht

Door Gijs Graafland

Het is half drie ’s nachts en ik kom half beschonken aan bij mijn huis op de Wallen. Dat is niet voor het eerst, en zeker niet voor het laatst, mits ik morgen niet per ongeluk onder een bus kom. “Azaathi!” roep ik uit naar de Irakees die vijf nachten per week dronken Engelsen van friet en pizza bedient. Altijd met zijn oprechte geinporem krijg ik dezelfde vriendelijke vraag: “Sweety! Hoe gaat het gap?”

Ondanks het ritme van de herhaling dat weinig lijkt te spreken voor enige mate van werkelijke interesse, zijn we de oppervlakkigheid van het alledaagse groeten allang ontstegen. Twee andere Irakezen komen de tent binnen en begroeten hem ook. Lees verder

Omstreden appartement Robert M. geveild

Het appartement van Robert M., hoofdverdachte in de Amsterdamse zedenzaak, werd vrijdag op verzoek van de bank geveild. Voor € 80.000,- onder de marktprijs ging het omstreden appartement onder de hamer.

Handelaren, makelaars en banklieden op de regioveiling in het Dorint Hotel bij Schiphol weten het maar al te goed. De woning aan de Andries Copierstraat in Amsterdam West was van Robert M. en zijn medeplichtige echtgenoot Richard van O. Druk geroezemoes ontstaat, als het appartement met een geschatte marktwaarde van € 210.000,- aan bod komt. “En hoe zit het met de extra kosten?” roept een jongeman in polo vanuit de zaal. “Er zit wel een smetje aan!” Met zijn elleboog tikt hij zijn buurman aan, die grinnikt. “Zeg maar gerust een vlekje!” roept een andere man. Een verbaasde vrouw krijgt door haar buurman uitgelegd dat Robert M. meerdere kinderen heeft misbruikt in het appartement. “Maar dat ze dat door de zaal roepen, doen ze alleen maar om de prijs te drukken,” fluistert makelaar Els Eijkelboom toe. Lees verder

Chinese toerist in Amsterdam: ‘Oude troep hier’

Door Martin Werkman en Guido van Diepen

Het is dringen geblazen op de stoep bij Coster Diamonds. Een nieuwe buslading Chinese toeristen staat te trappelen om het statige pand aan het Museumplein te mogen betreden. Een Nederlandse gastvrouw heet ze welkom in het Chinees en wijst ze de weg. “Ik spreek de taal verder niet niet hoor,” legt ze uit, ”maar met zoveel Chinese klanten moet je ze in ieder geval kunnen verwelkomen en naar het toilet kunnen wijzen.” Ook de foldertjes en de bordjes zijn in het Chinees vertaald. Eenmaal binnen heeft hun gids voor Nederland, Ciry Wong, nogal moeite om zijn groep bij elkaar te houden. De anders zo volgzame Chinezen vliegen alle kanten op naar de met diamanten gevulde vitrines. Lees verder

Terrasmus opent haar luiken

Terrasmus

Terrasmus, het nieuwe parkcafé in het Erasmuspark, opende afgelopen zondag officieel haar luiken. Onder het genot van een verse ananasmuntsap en een geitenkaastosti genoten buurtbewoners in de zon van het feestelijke optreden van de Rotte Herders. Lees verder

Ruigoord: Dansen met de ogen dicht

De melodielijn van de trompet schettert luid door de kerk. De glas-in-lood ramen trillen op het ritme van de muziek. Twee meisjes draaien op hun blote voeten sensueel om elkaar heen. Een man met een lange baard, gekleed in slechts een rode lederen broek gaat losjes op in zijn eigen trance. Hij danst met zijn ogen dicht.

We bevinden ons in Ruigoord. Het is zaterdagavond. De zon is al een tijdje verdwenen achter de dijk die de grens markeert van de culturele vrijhaven. Lees verder

Discriminatiekaart Amsterdam-Oost

Onderzoekscollectief de Doetank heeft een discriminatiekaart gemaakt van Amsterdam-Oost. De kaart laat de complexiteit van discriminatie zien en hoe het vaak twee kanten op werkt.  Iemand die discrimineert wordt zelf vaak ook gediscrimineerd. Zondag 8 mei werden de onderzoeksresultaten gepresenteerd in het Tropentheater, onder toeziend oog van burgemeester Van der Laan en wethouder Van Es. Klik hier voor meer informatie over het project.

Interview Sonny Boy: “Ik moest op etiquette les om net zo braaf te worden als hij”

De Amsterdammer Sergio Hasselbaink (28) groeide uit van een straatschoffie op skates tot de hoofdrolspeler van de kaskraker Sonny Boy. De verfilming van het gelijknamige boek van Annejet van der Zijl vertelt het verhaal over de verboden liefde tussen een Hollandse moeder en de 17-jarige Surinaamse student Waldemar begin twintigste eeuw. ‘Die rol was veel groter dan ik zelf ben’, zei de Surinaamse acteur vlak na de première van de film.

Sergio Hasselbaink

Op dit moment heeft Hasselbaink de smaak van het acteren te pakken en grijpt hij alle klussen met beide handen aan. Toch wordt hij op zijn skates nog steeds niet herkend op straat. Lees verder

Over de zelfverbranding op de Dam

Door Merijn Oudenampsen en Matthijs Ponte

“[Op] woensdag, zes april, stak hij zichzelf in brand voor het Monument op de Dam; een dag later overleed hij aan zijn verwondingen. Wat in de Nederlandse publieke opinie stelselmatig wordt beschreven als een wanhoopsdaad van een suïcidale man, is veel meer dan dat. Kambiz Roustayi trad in de voetsporen van de Tunesiër Mohamed Bouazizi die in december de opstand in de Arabische wereld initieerde met zijn dramatische zelfverbranding. Velen volgden zijn tragische voorbeeld in de weken die erop volgden, zo ook Roustayi, op het ‘vrijheidsplein’ van Nederland. De zelfverbranding van Kambiz Roustayi moet daarmee allereerst gezien worden als een politieke daad, geadresseerd aan ons, het Nederlands publiek.” Lees verder

“Krikt de buurt een beetje op, weet je wel.”

In gebrekkig Nederlands en met een lachend gezicht probeert de Marokkaanse Fatima af te dingen op de zwarte hakschoenen van de oer-Hollandse Astrid. De glimlach van Fatima verdwijnt snel als Astrid voet bij stuk houdt: ‘Een euro?!…per schoen ja!’ Fatima zet de schoenen weer terug en loopt zonder iets te zeggen weer door. ‘Ik heb die schoenen maar een paar keer gedragen. Die zijn toch wel twee euro waard?’ vraagt de hoogblonde Astrid met een beteuterd gezicht. Lees verder

Binnenglippen bij het Boekenbal

Het boekenbalkaartje was net niet glad genoeg

Ik staarde naar het ingescande kaartje van het boekenbal op mijn scherm. Hoge kwaliteit, veel pixels, beetje Photoshop, net echt. Dat moet lukken, dacht ik. Doel: het Boekenbal binnenkomen en er een stukje over schrijven. Ik nam het dikste papier in huis en printte het product van mijn frauduleuze vakwerk tweemaal uit. Een voor mij en een voor een vriend. Ik smeerde wat libello op de letters om ze te laten glanzen, net zoals het origineel. Ausgezeichnet. Met een stanleymes was het scheurlijntje zo gezet. Ik trok mijn netste pak aan en ontmoette vriend Gijs achter in de lange rij voor de Stadsschouwburg. Vol goede moed. Lees verder

Dubbeltjes en kwartjes

Ik ben als dubbeltje geboren in een achterafwijk in Amsterdam West. Tot mijn zestiende deelde ik de klas met andere dubbeltjes van verschillende komaf: Marokkanen, Turken, Surinamers, Antillianen, Pakistanen, Indieërs en Hollanders. Iedereen was de minderheid. Toch waren het vooral de Hollandse huishoudens waar de rest wel eens over de vloer kwam. Mijn kamer was een populaire hangplek. In de loop van de tijd had ik een speelgoedarsenaal opgebouwd als dat van een kwartje. Van He-man figuren tot Transformers, van Nintendo tot Playstation apparaten, van de Quest tot Donald Duck en uiteraard de Hitkrant met erotische verhalen.

Ook werd er wel eens wat gestolen. U denkt natuurlijk dat het de Marokkanen waren die mijn sokken, speelgoedkluis met 31 gulden, He-man pop en uiteindelijk ook de Gameboy hebben gejat. En ja, dat is ook zo. Lees verder

Hallo luitjes

Op dit blog zal ik jullie op de hoogte houden van mijn avonturen en andere gebeurtenissen in Amsterdam.

Veel leesplezier!

Guido